Na bagnety, czy kartaczami?

jak wygląda walka i strzelanie w BW-N

0

BW - N logo

Nie ma gier bitewnych bez walki i strzelania. Tworząc zasady gry autorzy zawsze stają przed dylematem więcej/mniej losowości. Rozwiązanie tej kwestii nigdy nie jest idealne. Z jednej strony bowiem można rzuty ograniczyć i zmniejszyć losowość, lub wprowadzić rzuty np. dwoma kostkami k6, które są bardziej przewidywalne. Z drugiej strony wielu graczy bardzo lubi rzucać sporą ilością kostek, czemu towarzyszą spore emocje. Kostki sprawiają, że wyniki stają się bardziej losowe. Nie raz zdarza się, że na 10 rzuconych kostek mamy 1 trafienie, zamiast średnich 5. Czasem zdarza się także sytuacja odwrotna, 10 na 10 trafień. Warto jednakże pamiętać, że rzuty kostkami są także dobrą okazją do dyskusji „co by było gdyby” i dobrym wytłumaczeniem własnych niepowodzeń 🙂

Bogowie Wojny 4

W przypadku walki i strzelania autorzy Bogowie Wojny – Napoleon postawili na czynnik losowy. Gracze rzucają kostkami k6, ich ilość zależy od siły ognia, czy zdolności walki wręcz ich jednostek. Ilość kostek jest modyfikowana przez wiele czynników, przyjętą formację, atak od boku/tyłu, walkę w terenie zabudowanym, atak z górki itd. Różnice bywają nieraz bardzo duże przez co atakujący od boku oddział praktycznie zawsze zwycięży, co nie znaczy, że nie istnieje małe prawdopodobieństwo innej sytuacji. Nie ma wojny bez ryzyka.

Najważniejsza zasada dotycząca walki i strzelania jest taka, że trafiamy zawsze na 4+. Modyfikacji podlega tylko liczba kostek. Ułatwia to i przyspiesza liczenie wyników. Modyfikatory oraz wynik walki oraz strzelania jest zawarty w specjalnych tabelach, które po kilku grach są już praktycznie znane na pamięć.

Bogowie Wojny 27

Początkiem walki są zawsze szarże. O ich powodzeniu decyduje morale jednostek, sprawdzane rzutem 2k6. Jednostka może odmówić szarży na przeciwnika (częsty przypadek w wojnach napoleońskich), lub uciec przed szarżującym nieprzyjacielem. Gdy jednak szarża zakończy się sukcesem, dojdzie do walki wręcz. Każda podstawka ma określoną zdolność walki wręcz, np. typowa francuska piechota ma wartość bojową 2. Oznacza to, że bazowo będzie miała 2 kostki. Cały francuski pułk, liczący 4 bataliony będzie miał 8 kostek (4×2), pod warunkiem, że wszystkie podstawki będą walczyć. Jeśli jeszcze będzie atakował z górki, przeskrzydli przeciwnika i będzie wspierany innym pułkiem z tyłu, liczba kostek wzrośnie do 11 – całkiem sporo. Gdy dojdzie do walki, w odpowiedniej fazie gracze rzucają kostkami i sprawdzają wynik walki. Z reguły oba pułki poniosą straty (jeden zapewne większe) i jeden z nich zostanie odepchnięty i zdezorganizowany. Jeśli był już zmęczony i wykrwawiony może nawet uciec.

Podobnie jest w przypadku strzelania, każda podstawka dysponuje określoną siłą ognia, którą sumuje się gdy strzela cały pułk, dodając i odejmując różne modyfikatory. Piechota jest w stanie swoją siłą ognia zrobić znacznie więcej niż walcząc na bagnety, chociaż czasami atak będzie wręcz niezbędny. Olbrzymią rolę odgrywa również artyleria, której ogień osłabia siły przeciwnika, a ostatecznie może nawet doprowadzić go do ucieczki.

W walce i strzelaniu przewagę osiągnie ten gracz, który lepiej wykorzysta teren, rezerwy i przede wszystkim zasadę działania połączonych sił. W skrócie sprowadza się ona do tego, że każdy rodzaj wojska w określonej sytuacji jest lepszy lub gorszy od innego. Weźmy dla przykładu jazdę. Kiedy piechota stoi w czworoboku, kawaleria nie jest w stanie jej pobić, 99 na 100 przypadków zakończy się wygraną kawalerii. Inaczej jeśli kawaleria uderzy na linię piechoty, wtedy sukces jazdy jest prawie murowany. Co zrobić jednak, aby piechota zmieniła formację na mniej odporną na atak jazdy? Zastosować inny rodzaj broni. Jeśli czworobok piechoty zostanie ostrzelany przez artylerię (a jest bardzo wrażliwy na jej ogień), gracz stanie przed dylematem: czy pozostawić swoją piechotę w czworoboku i narażać ją na rozbicie przez artylerię, czy zmienić formacje na linię, która będzie odporna na ogień dział, ale wrażliwa na atak kawalerii. Oczywiście sytuacja zmieni się, gdy piechota zostanie wsparta przez inny rodzaj broni, np. własną jazdę. Wtedy o wyniku walki przesądzi rozbicie kawalerii.

W teorii jest to bardzo proste, ale opanowanie tej zasady i właściwe wykorzystanie oddziałów może niektórym wodzom sprawiać trudności. Im szybciej i skuteczniej zostanie zastosowana, tym szybciej gracz będzie zwyciężał swoich przeciwników.

W następnej odsłonie cyklu opiszemy armie i figurki do Bogowie Wojny – Napoleon.

KONKURS

„Bogowie wojny – Napoleon”

Pytanie konkursowe nr 3:

W trakcie tej bitwy jedną z kluczowych pozycji, leżącą na lewym skrzydle wojsk francuskich była duża, murowana farma, na którą atakowały siły jednego z braci Napoleona. Mimo przewagi liczebnej wojskom napoleońskim udało się ją zająć dopiero po wielu godzinach walki, wkrótce też została stracona. Podaj nazwę bitwy i farmy o którą toczyły się te walki.

Regulamin konkursu oraz pytanie konkursowe nr 1

Pytanie konkursowe nr 2

Nagrodą w konkursie jest ufundowany przez wydawnictwo GM Boardgames podręcznik do historycznego systemy bitewnego Bogowie wojny – Napoleon.

Bogowie Wojny Napoleon Okładka